X
تبلیغات
تا ساغر وفاست پیمانه می زنیم - عشق در دیوان حافظ 14

مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا

 

وندر چمن فکند ه ز فریاد غلغلی

 

گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق

 

آنرا تفضلی نه و این را تبدلی

 

زان می عشق کزو پخته شود هر خامی

 

گرچه ماه رمضان است بیاور جامی

 

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق

 

چو شبنمی است که به بحر میکشد رقمی

 

طبیب راه نشین درد عشق نشناسد

 

برو بدست کن  ای مرده دل مسیح دمی

 

دوام عیش و تنعم نه شیوه عشق است

 

اگر معاشر مائی بنوش نیش غمی

 

حبیبا در غم سودای عشق ات

 

تو.کلنا علی رب العباد

 

امن انکرتنی عن عشق سلمی

 

تزاول ان روی نهکو بوادی

 

که همچون مت ببو تن وای ره

 

غریق العشق فی بحرالوداد

 

قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز

 

ورای حد تقریر است  شرح آرزو مندی

 

در طریق عشق بازی  امن و اسایش بلاست

 

ریش باد آ ن دل که با درد تو خواهد مرهمی

 

گریه حافظ چه سنجد پیش  استغنای عشق

 

کاندرین وادی نماید هفت دریا شبنمی

 

شهری است پر ظریفان وزهرطرف نگاری

 

یاران صلای عشق است گر میکنید کاری

 

دلم که گوهر اسرار حسن وعشق دروست

توان بدست تو دادن گرش نکو داری

 

ز کنج صومعه حافظ مجوی گوهر عشق

 

 قدم برون نه اگر میل جسنجو داری

 

طفیل هستی عشق اند آدمی و پری

 

ارادتی بنما تا سعادتی ببری

 

بکوش خواجه و از عشق بی نصیب مباش

 

که بنده را نخرد کس به عیب بی هنری

 

طریق عشق طریقی عجب خطرناک است

 

نعوذ بالله اگر ره به مقصدی نبری

 

مخمور جام عشق ام سلقی بده شرابی

 

پر کن قدح که بی می مجلس ندارد آبی

 

یکیست ترکی وتازی درین معامله حافظ

 

حدیث عشق بیان کن بهر زبان که تو دانی

 

شمه ای از داستان عشق شورانگیز ماست

 

ان حکایت ها که از فرهاد وشیرین کرده اند

 

عشق رخ یار بر من زار مگیر

 

برخسته دلان رند خمار مگیر

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت 2:35  توسط شاهرخ  |